Klaas Bals' Blog

Sinds de geboorte van Anders, bijna 2 jaar geleden nu, heb ik deze website/blog. Ik schrijf wat mij interesseert, en wat ik met mensen wil delen. Ik schrijf in het Nederlands en in het Engels, door elkaar, een beetje afhankelijk van wie ik verwacht dat ze geïnteresseerd zijn in het stukje. Ik schrijf over persoonlijke zaken, technische dingen, en veel anderen.
De frequentie van de artikels is lager dan ik zou willen. Met een keer per maand ben ik al tevreden. Het schrijven van een artikel duurt namelijk te lang naar mijn zin. De kwaliteit is vaak, vind ik zelf, niet echt fantastisch. Ik zou iets meer moeten laten rijpen voordat ik het post. Maar moest ik dat doen, zou er helemaal niets meer opkomen.

Sinds een week ben ik aan het microbloggen geslagen. Twitteren, om een merknaam te gebruiken. Het idee is dat je korte berichtjes (liefst maximum 140 tekens) stuurt, heel gelijkend op een SMSje in dezelfde familiare stijl. Niet nadenken wat je schrijft, gewoon schrijven, niet nalezen, en posten. Ik was eerst niet van plan om zelf te twitteren, maar dacht gewoon een account te gebruiken om andere mensen te volgen, zoals litrik. Ik wilde maar 1 berichtje posten, iets in de stijl van 'Ik ga Twitter niet gebruiken om zelf berichtjes te sturen, maar gewoon om anderen te volgen'. Echter, meteen na dat eerste berichtje volgde er een tweede: 'Hmm, dat eerste berichtje was eigenlijk heel natuurlijk om te posten'. En zo volgden er nog. En nu heb ik gemerkt dat ik ook heel makkelijk foto's van mijn GSM kan sturen met Twitter.

Aangezien ik niet echt een vlotte spreker ben als het aankomt op dagdagelijkste dingen (al van vroeger in school vroeg mijn moeder: 'hoe is het geweest op school', en antwoorde ik steevast met het lange antwoord 'goed', en niets meer), hoop ik dat Twitter me helpt de mensen uit mijn omgeving iets meer kan laten weten waar ik uithang, of wat ik aan het doen ben. De reizen voor het werk, Anders zijn laatste 'moves', het eten dat ik maak, of andere onbenullige details.

Ik twijfel nog sterk of ik mijn twitter berichtjes (ook wel tweets genoemd) door iedereen zal laten lezen, of enkel door mensen die ik ken. Als het voor mij té natuurlijk wordt om te twitteren, waardoor ik dingen schrijf waarvan ik achteraf te vaak denk 'dat had ik beter niet publiek gezegd', zal ik twitter 'dichtzetten'. Voorlopig staat het open voor iedereen.

Het eigenlijke experiment is dus dat ik nu nog de mensen die dicht bij mij staan, maar niet met technologie bezig zijn, moet overhalen mijn zever te volgen, ofwel door op mijn twitter-page (http://www.twitter.com/kbals) te kijken, ofwel door via hun GSM te volgen. Dat moet ik niet meer antwoorden op de vraag 'hoe gaat het' ;-). Het liefst zou ik natuurlijk hebben dat al die mensen zelf ook beginnen twitteren, dan moet ik de vraag 'hoe gaat het' zelf niet meer stellen ;-). (Voor alle duidelijkheid, het is de bedoeling van dichter tegen hen te staan, en dat te kunnen doen van eenderwaar op deze aardbol.)

For the record moet ik er wel bijvertellen dat ik eigenlijk veel liever een gedistribueerd model van twitter zou zien, waar ik zelf, op mijn site, artikels kan posten die dan door anderen beantwoord kunnen worden, allemaal via SMS etc. Maar nu werk ik spijtig genoeg met de standaard gecentraliseerde en proprietary dienst. Die vaak offline gaat met groeipijnen.

Conclusie voor de computerleek

Wil je volgen wat ik op Twitter schrijf?

• Ofwel kan je dit doen door mij te volgen op mijn twitter-page (http://www.twitter.com/kbals), maar nog beter.
• Ofwel (nog beter), maak je eigen twitter account aan op http://twitter.com.
• Ofwel (het gemakkelijkste) kan je mij volgen via SMS. Laat me weten dat je me wil volgen en ik nodig je uit. Je moet niet betalen om SMSjes te ontvangen, en het versturen van een SMSje kost maar evenveel als een gewoon internationaal SMSje. Hier staat in het Engels uitgelegd hoe dat in zijn werk zal gaan, maar je hoeft dat niet te begrijpen, het is nogal technisch geschreven.